Dlaczego tworzę „dziwne” rzeczy (i dla kogo one są)
Nie wszystkie rzeczy powstają po to, żeby się podobać.
Niektóre powstają, bo czegoś brakowało.
Czegoś małego.
Czegoś cichego.
Czegoś, co nie jest oczywiste.
Kiedy nie znajdujesz tego, czego potrzebujesz
Są momenty, kiedy przeglądasz rzeczy i… nic nie pasuje.
Wszystko jest:
za głośne
za idealne
za „dla wszystkich”
I wtedy pojawia się myśl:
może to nie ze mną coś nie tak
może po prostu tego jeszcze nie ma
Dlatego powstają takie rzeczy
Nie z potrzeby dopasowania się.
Tylko z potrzeby stworzenia czegoś, co:
— nie narzuca się
— nie udaje
— nie próbuje być idealne
Coś, co może być trochę dziwne.
Ale przez to bardziej prawdziwe.
Dlaczego „dziwne” często znaczy „bliższe”
To, co nie jest idealne:
często jest bardziej ludzkie
Ma drobne nierówności.
Ma charakter.
Ma coś, co trudno nazwać, ale łatwo poczuć.
I właśnie to sprawia, że niektóre rzeczy zostają z nami na dłużej.
Dla kogo to jest
Dla osób, które:
— nie potrzebują dużo, żeby coś poczuć
— lubią ciszę bardziej niż hałas
— zauważają detale
— czują się czasem trochę „obok”
To nie jest dla wszystkich.
I to jest w porządku.
Nie wszystko musi być dla wszystkich
Są rzeczy, które trafiają tylko do niektórych.
I właśnie dlatego mają znaczenie.
Jeśli coś wydaje Ci się trochę dziwne…
ale jednocześnie znajome —
to może być coś dla Ciebie.
Nie trzeba tego nazywać.
Wystarczy, że czujesz, że to ma sens.
